Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Η Επιστήμη στο Ποδόσφαιρο Γιατί ο ποδοσφαιριστής χάνει το πέναλτι;

Γιατί ο ποδοσφαιριστής χάνει το πέναλτι;

PDFΕκτύπωσηE-mail

b_280_280_16777215_0___images_stories1_016-jkalokairi_batzio.jpgΓράφει η Γλυκερία Σκούρα, Ψυχολόγος/Αθλητική Ψυχολόγος*

«Είμαι στο Παγκόσμιο Κύπελλο, σε κάθε ματς η Ιταλία προχωράει περισσότερο. Από τη φάση των νοκ-άουτ αγώνων και έπειτα δεν σταμάτησα να σκοράρω. Πηγαίνουμε στα πέναλτι στον τελικό και το χάνω. Αισθανόμουν ότι πέθαινα μέσα μου και την ίδια στιγμή σκέφτηκα την αντίδραση που θα είχαν οι συμπατριώτες μου. Είναι κάτι πολύ δύσκολο και μέχρι τώρα δεν έχω αποδεχτεί αυτό που έχει συμβεί. Ήμουν εγώ που έστειλα το χαρούμενο τέλος στο όνειρό μου στις εξέδρες, ένα όνειρο που την ίδια στιγμή το είχαν όλοι οι Ιταλοί. Ακόμα με στοιχειώνει αυτή η φάση.»

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν φυσικά στον Ρομπέρτο Μπάτζιο και στο πέναλτι που έχασε στον τελικό του Μουντιάλ του 1994. Ποιος μπορεί να ξεχάσει μία τέτοια φάση, η οποία κατέληξε να γίνει διαφήμιση; Τελικά τι συμβαίνει και παίκτες αναμφισβήτητης κλάσης, σε τέλεια φόρμα,  αστοχούν από τα έντεκα μέτρα απέναντι στον τερματοφύλακα;

Σύμφωνα με τους Recep Gorgulu και Tim Woodman του πανεπιστημίου του Μπάνγκορ, έρευνες δείχνουν πως οι παίκτες καταλήγουν να χάνουν το πέναλτι επειδή κάνουν ακριβώς το λάθος το οποίο προσπαθούν να αποφύγουν.

Παραδείγματος χάριν, σε ένα σημαντικό αγώνα ο παίκτης τοποθετώντας τη μπάλα στην άσπρη βούλα μπορεί να σκέφτεται: «Αριστερά» και «όχι στο δοκάρι». Σε μία προπόνηση ή σε έναν αγώνα όπου δεν κρίνονται πολλά, συνήθως θα είναι εύστοχος. Στην περίπτωση όμως ενός αγώνα καίριας σημασίας, με ένα γεμάτο γήπεδο και τα επίπεδα του άγχους ιδιαίτερα υψηλά, είναι πιθανό να πετύχει όντως το αριστερό δοκάρι, αυτό που υποσυνείδητα σκέφτηκε να αποφύγει.

Με απλά λόγια, στην περίπτωση που ο παίκτης καλείται να εκτελέσει το πέναλτι, δύο διεργασίες βρίσκονται σε λειτουργία:

Η πρώτη (operating process), είναι υπεύθυνη για την αναγνώριση όλων αυτών που πρέπει να κάνει ο παίκτης για να ευστοχήσει, πόσα βήματα θα κάνει, πού θα στοχεύσει κλπ, δηλαδή τα βήματα της εκτέλεσης.

Η δεύτερη (monitoring process) δρα σε υποσυνείδητο επίπεδο, και συλλέγει πληροφορίες για το τι θα μπορούσε να πάει λάθος. Οι δύο αυτές διεργασίες αλληλεπιδρούν και μπορούν να οδηγήσουν σε μία σωστή εκτέλεση.

Ωστόσο, σε καταστάσεις άγχους και πίεσης, ο παίκτης επηρεάζεται και η πρώτη διεργασία γίνεται λιγότερο αποτελεσματική, ενώ η δεύτερη που αναγνωρίζει τα πιθανά λάθη συνεχίζει να λειτουργεί κανονικά αφού δρα υποσυνείδητα.

Το αποτέλεσμα είναι, αυτό που προσπαθεί ο παίκτης να αποφύγει, τελικά να συμβαίνει. Στην προσπάθεια να αποφύγει το λάθος δηλαδή, καταλήγει να το κάνει.

Το ερώτημα που δημιουργείται είναι εύλογο: τι μπορούμε να κάνουμε για να διορθώσουμε την κατάσταση;

Σε πρώτη φάση είναι πολύ χρήσιμο ο αθλητής να μάθει πώς να ελέγχει στρεσογόνες καταστάσεις και πώς να μειώσει το άγχος του. Με την εφαρμογή κατάλληλων τεχνικών , όπως προοδευτική χαλάρωση και έλεγχο της αναπνοής, μπορεί να δει μείωση των επιπέδων άγχους. Η αυτο-ομιλία (self-talk), επίσης μπορεί να αποτελέσει μία χρήσιμη τεχνική, καθώς ο παίκτης μπορεί να καθοδηγεί τον εαυτό του με τις κατάλληλες φράσεις.

b_280_280_16777215_0___images_stories1_016-kalokairi_skoura-glykeria1.jpgΨυχολόγος κα Γλυκερία Σκούρα, γράφει για το Football-Academies.gr

Γλυκερία Σκούρα

Ψυχολόγος/Αθλητική Ψυχολόγος MSc.

Τηλ. επικ.: 6944870304

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

Προσθήκη νέου σχολίου

Για να δημοσιοποιηθεί το σχόλιό σας θα πρέπει να συμπληρώσετε τη φόρμα επικοινωνίας. Το email που θα δώσετε πρέπει να είναι πραγματικό προκειμένου να λάβετε την σχετική ειδοποίηση έγκρισης.

Γίνε μέλος στο Football-Academies για να αποκτήσεις πρόσβαση στο σχολιασμό άρθρων. Εγγραφή

Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

Τελευταια Νεα Football-Academies.gr

..
..
..
.
.
.

..

ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ